 | |
| |
Rejans yerinde güzel!
Tam 76 yıldır…Atatürk’ün İstanbul’daki buluşmalarına ev sahipliği yapmanın onurunu yaşadığı yıllarda…
Agahta Christie’leri, Muhsin Ertuğrul’ları, İbrahim Çallı’ları ağırladığı günlerde…
Kültür ve sanat dünyasının en renkli isimlerinin, en renkli sohbetleri yaptıkları buluşmalarda…
Rejans hep vardı. Aynı yerde…
Savaş yıllarında, konuklarına ekmek bile sunulamayan yoksunluk günlerinde…
Beyoğlu’nun itibarını yitirdiği, sinema – tiyatroların, mağazaların, restoranların gemiyi ilk terk ettiği, çil yavrusu gibi yeni gözde semtlere dağıldığı yıllarda…
1976’da, her şeyin bittiğini düşündüren o şanssız yangında…
Terör vb. korkuyla gece sokağa, özellikle Beyoğlu’na çıkılamadığı zamanlarda…
Rejans hep vardı. Aynı yerde…
Çünkü Rejans, sadece bir isim değildi.
Öyle olsaydı, herkesin Beyoğlu’nu terk ettiği dönemde, Nişantaşı, Etiler ya da Bağdat Caddesi’nde ismini sürdürürdü.
Rejans, bir simgeydi.
Bu nedenle Enis Batur, “Rejans’ın yok olması ya da yer değiştirmesi, Galata Kulesi’nin yok olması ya da yer değiştirmesi kadar önemlidir, İstanbul için…” diye yazmıştı.
Bu nedenle Murat Belge, “Çok şükür, Rejans hâlâ yaşıyor” başlığını atmıştı bir yazısına…
Her şeyin büyük bir hızla değiştiği, tarihi ve kültürel değerlerimizin bir bir yok olduğu günümüzde ne denli çok simgeyi koruyabilirsek o kadar başarmış sayarız kendimizi…
Rejans yaşamalı…
Hem de Beyoğlu’nun ve İstanbul’un bir simgesi olarak…
Yerinde!
