Tam 76 yıldır…
Atatürk’ün İstanbul’daki buluşmalarına ev sahipliği yapmanın onurunu yaşadığı yıllarda…
Agahta Christie’leri, Muhsin Ertuğrul’ları, İbrahim Çallı’ları ağırladığı günlerde…
Kültür ve sanat dünyasının en renkli isimlerinin, en renkli sohbetleri yaptıkları buluşmalarda…
Rejans hep vardı. Aynı yerde…
Savaş yıllarında, konuklarına ekmek bile sunulamayan yoksunluk günlerinde…
Beyoğlu’nunitibarını yitirdiği, sinema – tiyatroların, mağazaların,
restoranlarıngemiyi ilk terk ettiği, çil yavrusu gibi yeni gözde
semtlere dağıldığıyıllarda…
1976’da, her şeyin bittiğini düşündüren o şanssız yangında…
Terör vb. korkuyla gece sokağa, özellikle Beyoğlu’na çıkılamadığı zamanlarda…
Rejans hep vardı. Aynı yerde…
Çünkü Rejans, sadece bir isim değildi.
Öyle olsaydı, herkesin Beyoğlu’nu terk ettiği dönemde, Nişantaşı, Etiler ya da Bağdat Caddesi’nde ismini sürdürürdü.
Rejans, bir simgeydi.
Bunedenle Enis Batur, “Rejans’ın yok olması ya da yer
değiştirmesi,Galata Kulesi’nin yok olması ya da yer değiştirmesi kadar
önemlidir,İstanbul için…” diye yazmıştı.
Bu nedenle Murat Belge, “Çok şükür, Rejans hâlâ yaşıyor” başlığını atmıştı bir yazısına…
Herşeyin büyük bir hızla değiştiği, tarihi ve kültürel değerlerimizin
birbir yok olduğu günümüzde ne denli çok simgeyi koruyabilirsek o
kadarbaşarmış sayarız kendimizi…
Rejans yaşamalı…
Hem de Beyoğlu’nun ve İstanbul’un bir simgesi olarak…
Yerinde! |
| Rejans'ın tarihini anlatırken, 1930'lardan günümüze Beyoğlu'nun tarihine de tanıklık etmek durumundayız. Yalnız Beyoğlu'nun değil,uzunca bir dönem Türk yaşam kültürüne ve İstanbul sosyetesine damgasınıvuran Beyaz Ruslar'ın tarihine de bir göz atacağız... |
| Araştırmacı Behzat Üsdiken, Toplumsal Tarih dergisinin 1994 Nisan tarihli sayısındaki "Eski Beyoğlu'nda restaurant, birahane, bar, gazino ve meyhaneler" başlıklı yazısında "La Regence" üzerine şu bilgileri aktarıyor... |
| İşte Pera'da "Regence" adı, ilk kez bir Fransız lokantası için kullanılıyordu. 1923 yılının sonlarına doğru, içki yasağı nedeniyle, Berthet lokalinin adını Mihail Mihailoviç'e devretti. İleride "Regence" adını alacak olan lokantanın doğuşu 1923 yılında idi... |
| Burada Rejans'ın kuruluş tarihine ilişkin tartışmaya bir nokta koyup, Rejans öncesine, Turquoise dönemine bir parantez açalım. Turquoise, Rejans'ın şimdiki yerinde 1924 yılında açılmıştı... |
| 1931 yılında Mihail Mihailoviç'in ödeme güçlüğüne düşmesiyle, Galatasaray'da Levantenlerin Olivio Geçidi olarak adlandırdıkları mekan, Tevfik Manars, Veronika Protoppova ve Vera Çirik üçlüsü tarafından Rejans adıyla ve bir Rus lokantası olarak işletilmek üzere devralınır... |
| Rejans'ın 1940-50'lerde müşterileri daha çok yabancı konsolosluk mensupları, İstanbul'un kalburüstü kişileri, zengin azınlıklar, yüksek devlet memurları iken, 1960'lardan itibaren Rejans sanatçıların, yazarların, şairlerin, aydınların üniversite öğretim üyeleri ve öğrencilerinin devam ettikleri bir yer haline gelir... |
Rejans yerinde güzel!
Yetmiş Yıllık Bir Kültür
İlk Yıllarında Rejans Restaurant
Perada Regence
Toukquoise - Rejans Öncesi Dönem
Rejans - Rus Lokantası
Günümüzde Rejans